Homeopathie stelt zich niet uitsluitend ten doel de symptomen te genezen, welke ontstaan zijn als gevolg van negatieve invloeden uit het verleden, maar tevens om een individu in staat te stellen zich te ontwikkelen volgens zijn ware potentie.
Organon § 9: "Als de mens gezond is heerst de spirituele levenskracht (autocratie), die als Dynamis het stoffelijke lichaam (het organisme) leven doet, onbeperkt. Ze houdt al zijn delen in een bewonderenswaardige harmonische, levende werking, die zich uit in voelen en handelen, zó, dat de met verstand toegeruste psyche zich vrij van dit levende, gezonde instrument kan bedienen voor de hogere bedoelingen van ons bestaan."
De mens is een
drie-eenheid van geest, ziel en lichaam en heeft een bewustzijn, hoger-,
midden- en onderbewustzijn. Dit zijn de diverse hiërarchische lagen van
de levenskracht, welke door het Zelf aangestuurd worden.
Symptomen zijn niet
uitsluitend het gevolg van eerder meegemaakt trauma’s of ziekte, maar
kunnen ook geestelijke inhouden uit het bovenbewuste zijn die
getransformeerd dienen te worden om ruimte te creëren voor de `de
hogere doelen van het bestaan`.
Een mens leeft in twee onderscheiden werelden, een fysieke, welke met de
vijf zintuigen waargenomen kan worden en een imaginaire, immateriële
wereld, welke ook toegevoegd wordt aan de menselijke perceptie van de
realiteit.
De neuro-psychische symptomen van gewone ziekten hebben over het
algemeen een regressief karakter en zijn verbonden aan de instinctieve
levenskracht.
Symptomen veroorzaakt door geestelijke ontwikkeling hebben een
progressief karakter en hebben betrekking op verstoring van de
individuele levenskracht.
Inzichten in de verschillende psychologische aspecten van de mens is
voor de Homeopathie heel waardevol. Het huidige ontwikkelingsniveau
vraagt niet alleen om analyse en kennis, maar ook om synthese in denken.
De tot nu verzamelde gegevens kunnen op logische wijze verbonden worden
met de parallelle inzichten van andere wetenschappen.
De psychologische modellen zijn verbazingwekkend goed binnen de
filosofie van de Homeopathie te integreren.
Dit betreft de drie klassieke werkgebieden van de Psychologie:
Cognitief: Hoe men over dingen denkt;
Affectief: Hoe men dingen doet;
Conatief: Waarom iets gedaan wordt, de diepste motivatie.
Na 2500 jaar
geschiedenis blijkt de temperamentenleer nog steeds een interessante
en betrouwbare vertrekbasis om het menselijk gedrag te bestuderen.
Het temperament betreft de reactiestijl van de levenskracht, waarvan
men zichzelf onbewust is en is hiermee een centraal
uitgangspunt.
Het temperament vormt een brug tussen lichaam en geest.
Vanuit de vierdeling van het temperament, kan een verdere selectie
gemaakt worden naar het persoonlijkheidstype of het Sociale/
Spirituele archetype.
Verder kunnen aspecten van de Schaduw in de analyse betrokken worden,
welke vaak correspondeert met de dierenmiddelen en de nosoden.
Dit levert een duidelijke indeling van de diverse kenmerken en
symptomen op en geeft een indicatie en leidraad, welke homeopathische
middelen voor het voorschrift in aanmerking komen.
De relevante patronen
moeten door het middel weerspiegeld worden om effectief te kunnen
zijn.
De individualiteit wordt uitgedrukt door de ziel, waarbij de indeling
volgens de Sociale archetypen inzicht biedt in de psychologische
grondhouding van de patiënt.
Het Sociale archetype is verbonden aan de collectieve rol die een
vrouw of man in de gemeenschap vervult en voor gezond functioneren in
de psyche geïntegreerd moeten worden.
De geest van de mens
vertegenwoordigt het levensmotief, zingevingen en vrijheid.
Het Spirituele archetype geeft de individuele zingeving en
levensdoelstelling aan, welke verrijst als het nieuwe centrum van
de persoonlijkheid later in het leven, wanneer het ego succesvol
ontwikkeld is.
Dit Hoger zelf of essentie is het synthetiserende centrum en de rode
draad door de biografie van de individuele mens.
Deze diepste kwetsbaarheid op het vitale niveau van normaal of
hoger bewustzijn is de centrale emotie, welke aangeeft wie men
echt is en wat men echt wil.
Het homeopathische middel dat hierop geselecteerd wordt, is een
werkelijk individueel middel.
Het individuele simillimum correspondeert met het centrale archetype
en betekent een effectieve ondersteuning aan het proces van
zelfontplooiing.
De aan dit vitale niveau verbonden individuele temperament is
gerangschikt in een model door David Keirsey.
Het betreft de inherente behoeften die een persoon drijven en
motiveren volgens de natuurlijke en aangeboren tendensen.
Het klassieke temperament vormt een integraal onderdeel hiervan en
komt overeen met de unieke interactiestijl.
Het Keirsey temperament
heeft betrekking op het waarom-gedrag van de persoonlijke
drijfveren, bronnen van stress en hoe men reageert op conflicten
(fight / flight / fright / faint).
Het onthult waar personen van nature intelligent zijn en wat ze
instinctief waarderen.
De nadruk ligt op wat belangrijk en uitermate wenselijk is vanuit de
eigenschappen van het individu.
De persoonlijkheidsmodellen betreffen een meer objectieve oriëntatie,
waarbij de ontwikkeling van de persoonlijkheid om te kunnen overleven
in de materiele werkelijkheid centraal staat.
De beschrijvingen van Jung en Myer-Briggs geven inzicht in wat
de basis vormt voor het menselijke gedrag.
Indeling volgens het persoonlijkheidstype geeft inzicht in de
cognitieve basisaspecten van de mens.
Dit zijn gefixeerde ideeën die voortkomen uit het verlies van de
binding met de essentie.
Deze handelen primair om de structuur van het ego-complex, welke bij
een relatief gezonde persoon een milde vorm van chronische
psychopathologie aangeeft.
Het persoonlijkheidstype wordt gevormd afhankelijk van het
temperament, sociale en culturele invloeden etc.
Het constitutiemiddel dat samenvalt met dit niveau is vaak een
mineraal middel dat correspondeert met de persoonlijke
karakteristieken en symptomen.
Het 8-functies model
van John Beebe beschrijft het functioneren van de persoonlijkheid.
Bij elk persoonlijkheidstype is het onderscheiden patroon opgebouwd
door de dynamische interactie van de acht functies en twee
gedragshoudingen, samen resulterend in één holistisch type.
De bij deze sub-persoonlijkheden of complexen betrokken archetypen
zijn universele basispatronen van de levenskracht.
Deze patronen drukken in hun totaliteit, de basiswaan van de persoon
uit.
De acht functies-houdingen kunnen stuk voor stuk geanalyseerd worden.
Dit geeft een systematisch inzicht in de sterke, gevoelige en
onbewuste aspecten van de patiënt, waarmee de totale ziekte zich
uitdrukt.
Deze complexen moeten eventueel met afzonderlijke middelen behandeld
worden.
Men moet deze sub-persoonlijkheden leren kennen, ervan bewust worden,
maar er ook afstand van nemen en ernaar leren kijken.
In de psychosynthese wordt dit proces dis-identificeren genoemd, dit
betekent het waanidee opheffen en terugkeren naar de individuele kern,
wat gepaard gaat met een gevoel van bevrijding, inzicht en
welbevinden. De persoonlijkheidstypes zijn vaak heel treffend en
herkenbaar en helpen om zichzelf en anderen beter te begrijpen.
Het is essentieel voor de homeopaat eerst het eigen type te kennen en
zichzelf te begrijpen, om vervolgens meer begrip en beter inzicht in
de problematiek van de patiënt te kunnen krijgen.
De homeopaat moet niet zijn eigen complexen op de patiënt
projecteren, waardoor vaak uit een kleine groep van favoriete middelen
voorgeschreven wordt.
Psychologie en
typologie bieden de homeopaat ook de mogelijkheid om af te stemmen op
de communicatiestijl en het ontwikkelingsstadium van de patiënt, om
op deze manier het vraaggesprek helder en effectief te kunnen voeren.
De verschillende invalshoeken van de typologie, leren om niet in
stereotypen te denken.
Een individu heeft meerdere gezichten, wanneer slechts op één aspect
gefocust wordt, resulteert dit in een gedeeltelijk passend middel.
Het onderkennen van de verschillende aspecten van de psyche, geeft
impliciet aan dat iedereen naast sterke kanten ook tegenovergestelde
gebieden van kwetsbaarheid heeft.
De dominante functie en ondersteunde functie zijn de gebieden van
zelfvertrouwen en hebben te maken met sterke bewuste eigenschappen en
kenmerken van de persoon.
Het ego vormt meestal een barrière voor de hogere dimensionale
perceptie.
Een homeopathische analyse van uit een typologisch oogpunt helpt bij
het onderscheiden van de oorzaak bij psychosomatische ziekten en
angsten van de diverse typen.
Symptomen vertegenwoordigen de verstoring van de normale functies,
welke afwijken, overactief of juist te weinig werkzaam zijn.
Deze complexen vergen een behandeling met een hoge mate van precisie
en zijn in vergelijking met een psychoanalytische behandeling, sneller
en effectiever met een passend homeopathisch middel te behandelen.
Het bepalen van het juiste homeopathische middel kan evenals als bij
het vaststellen van persoonlijkheidstype niet gebaseerd op
oppervlakkige kenmerken en gedrag, maar op het diepere onderliggende
patroon.
Typologie is ook
uitermate geschikt bij de interpretatie van homeopathische
modaliteiten.
Deze modellen bieden een kader voor de ontwikkeling van systematische
kennis van homeopathische constitutionele typen en de verenigbaarheid
van homeopathische geneesmiddelen.
Met de terminologie van de psychologie kunnen de volledig kenmerken
van homeopathische typen, inzicht geven in de fobieën, complexen en
dromen van de patiënt.
Met deze kennis kan de homeopaat de situatie waarin de patiënt leeft
en de benodigde middelen nauwkeuriger vaststellen.
De kennis van de psychologie en typologie draagt tevens bij aan een
duidelijke definitie van gehanteerde begrippen, zodat deze in de
onderlinge communicatie en theorieën niet worden verward met andere
bestaande patronen.
Patronen kunnen nauw met elkaar verweven zijn, maar ze mogen niet aan
elkaar gelijkgesteld worden.
Een voorbeeld hiervan is de verwarring van het begrip temperament en
miasma.
De miasma’s zijn archetypen, welke als verstoringen van de
levenskracht uitdrukking geven aan de verwijdering van de individuele
kern, als gevolg van onderdrukking van energie naar het collectieve
onbewuste en toxinen op cellulair niveau.
De hieraan gerelateerde complexen, welke de constitutie en
immuunsysteem verstoren, mogen niet gelijkgesteld worden met de
kenmerkende reactiestijl van het individu, welke onderdeel vormen van
het Keirsey temperament.