Hahnemann zegt in zijn ‘Chronische ziekten’: "Halverwege de genezing begint de afnemende ziekte geleidelijk weer terug te keren in de toestand van latente Psora. De symptomen worden steeds zwakker en tenslotte kan de attente arts er alleen nog maar sporen van merken. Die moet hij echter met de anti-psorische behandeling achtervolgen tot ze volledig verdwenen zijn, want het minste restant bevat de kiem voor het ontspruiten van het oude kwaad."
Als er na een aantal keren kort op elkaar herhaald moest worden, maar er nu geen terugval meer optreedt moet er afgewacht worden, men kan het nu misschien voor langere tijd zonder het middel stellen.
Organon §246: "Zolang er in een kuur vooruitgang gezien wordt en er nog duidelijke verbetering is, betekent dit altijd dat - zolang dit aanhoudt - iedere herhaling van welk medicijngebruik dan ook absoluut uitgesloten is. Al het goede dat het ingenomen middel bezig is uit te richten nadert hier namelijk zijn voltooiing."
LM kan in principe zowel in korrelvorm als in water ingenomen worden. Er kan bij het gebruik in korrelvorm een bepaalde reeks worden aangehouden: LM3, LM6, LM12, LM18, LM24, LM30, net zoals er bij de C-potenties een reeks gebruikt wordt. In vloeistof ingenomen is de opgeloste dosis krachtiger dan in vaste vorm, maar is beter beheersbaar, doordat de intensiteit door middel van verdunning in meerdere glazen steeds verder verminderd kan worden.
Organon §272: "Zo'n globule, droog op de tong gelegd, is een van de kleinste doses voor een pas opgekomen ziekte van een matige intensiteit. In dit geval worden er maar weinig zenuwuiteinden door het geneesmiddel geraakt. Een zelfde korreltje echter, in een beetje melksuiker fijngedrukt, dan in veel water (§ 247) opgelost en voor iedere toediening goed geschud, levert een veel sterker geneesmiddel op voor vele dagen gebruik. Elk ook nog zo klein quantum ervan raakt bij het innemen veel zenuwuiteinden tegelijk.
De kracht van een middel (bij gelijksoortigheid) wordt niet bepaald door de potentie, maar door de intensiteit van het middel, die bepaald wordt door de toegevoerde energie tijdens het bereidingsproces.
Als er na inname een homeopathische beginverergering optreedt, moet de dosis bij de volgende inname verminderd worden, door het middel in meerdere stappen met glazen te verdunnen.
Er is geen sprake van dosis verminderen door deze simpelweg te 'verdunnen' met water. Er treden door het kopiëren van de informatie uit het ene glas naar het volgende glas 'transmissieverliezen' op. Hierdoor neemt de 'amplitude' (intensiteit) van de informatie af, maar de 'frequentie' van de informatie, (potentie) blijft hetzelfde. Het verdunnen met glazen werkt dus intensiteit verzwakkend, terwijl het schudden binnen de grenzen van het verdunningsniveau, potentie en intensiteit verhogend werkt. De gebruikte hoeveelheden vloeistof van zowel het oplosflesje als het aantal gebruikte glazen en het schudden zijn van invloed op de uiteindelijke sterkte van het in te nemen middel. Het aantal schudslagen bepaalt de stap ‘voorwaarts’, de dosis vult de beschikbare ‘ruimte’. Als beide twee-dimensionale factoren goed afgestemd worden, geeft dit de meest optimale reactie.
Organon §248: "....de oplossing bij iedere toediening door flink te schudden iets te modificeren, te variëren in de potentiegraad en zodoende iets te verhogen."
Dit suggereert een geleidelijke, bijna exponentiële curve van toenemende potentie die nooit helemaal de volgende graad zal bereiken totdat er een verdere verdunningsstap plaatsvindt. Het schudden van de volgende dosis heeft als voordeel dat er geen geneesmiddelproef wordt gedaan op een nu overbodig geworden ongewijzigde potentie, terwijl het middel op zich nog wel nodig is. Een te grote dosis geeft hetzelfde effect, de levenskracht reageert hierop met symptomen op het overbodige geneesmiddel. Deze geneesmiddelziekte kan ongedaan gemaakt worden met een kleinere dosis van het hetzelfde middel in een hogere potentie. Een te sterke (secundaire) reactie op het middel moet altijd afgewacht worden.
De LM-potenties hebben verder als voordeel dat ze een breed en diep werkingsgebied hebben, ze werken direct op alle te genezen plaatsen in. Waar symptomen die onder de werking van het juiste middel in C-potentie blijven, verdwijnen ze snel na toepassing van dat middel in LM. Het gaat er om direct diep op de levenskracht in te kunnen werken, zonder dat de constitutie eerst verbeterd moet worden om de hoge potenties te kunnen dragen, zoals dit bij de C-potentie het geval is. Er vindt hierdoor direct een diepgaande werking op de 'dynamische oorzaak' plaats. Het accent ligt hier niet op het wegwerken van pathologie, vooraf gegaan door een genezingscrisis, zoals dit bij een passende hoge C-potentie vaak het geval is. Bij deze laatstgenoemde wordt een diep constitutioneel niveau versterkt, maar de meer perifere niveaus vallen, doordat er vaak niet veelvuldig herhaald kan worden omdat de potentie hoog is, buiten het directe werkingsgebied van de behandeling. Door de diepe genezingsreactie vindt er wel een verschuiving naar deze gebieden plaats, waardoor verergeringen op juist deze verzwakte plaatsen het gevolg kan zijn. De LM's werken altijd over het hele spectrum, waardoor het constitutionele middel bij een regelmatige herhaling, zowel klachtenverlichtend als genezend kan werken.
Organon §270 voetnoot 6: "...medicijn van de hoogste activiteitsontplooiing en mildste werking, die echter, mits goed gekozen, alle zieke plekken geneeskrachtig aanpakt."
Organon §270 voetnoot 7: "....deze manier van dynamiseren (waarvan ik constateerde, na veel moeizame proeven en controleproeven, dat de preparaten het meest actief en tegelijk het zachts werken, dat wil zeggen het meest volmaakt)."
LM-potenties hebben niet de neiging een felle reactie van de levenskracht uit te lokken, iets wat wel een eigenschap van de hogere C-potenties is.
Organon §270 voetnoot 6: "Als men echter in een zo gering verdunningsmedium van 100 op 1 aan het geneesmiddel, door gebruik te maken van een sterke schudmachine, heel veel stoten als het ware opdringt, dan ontstaan er geneesmiddelen, die vooral in de hogere potenties bijna direct, maar met een stormachtige, ja zelfs gevaarlijke heftigheid inwerken met name op zwakke patiënten, zonder dat het een duurzame, milde reactie van het levensbeginsel ten gevolge heeft."
Bij LM-potenties mag een verergering in het begin bij chronische gevallen niet optreden, omdat het middel mild is, de dosis aangepast moet zijn aan de gevoeligheid van de patiënt en met de laagste potenties begonnen wordt.
Organon §161: "Als ik die zogenaamde homeopathische verergering, of beter gezegd de beginwerking van het homeopathisch middel, die de symptomen van de oorspronkelijke ziekte wat schijnt te verergeren, hier vastleg op het eerste of de eerste paar uur, dan is dit zeker het geval bij de meer acute, recente aandoeningen. Maar als geneesmiddelen met een lange werkingsduur een oude of zeer oude kwaal moeten aanpakken, dan mogen zulke schijnbare verergeringen van de oorspronkelijke ziekte in het verloop van de behandeling niet optreden. Dat gebeurt ook niet, als het passend gekozen middel in de vereiste lage dosis gegeven en slechts geleidelijk verhoogd wordt en daarbij elke keer door een nieuwe dynamisering (§ 247) iets gemodificeerd. Dan kunnen dergelijke verergeringen van de oorspronkelijke symptomen der chronische ziekte alleen tevoorschijn komen tegen het einde van zulke behandelingen, als het herstel al bijna of helemaal voltooid is."
Aan het eind van de behandeling met een LM-potentie geeft deze homeopathische verergering aan, dat het middel overbodig begint te worden (verzadiging van de susceptibiliteit). Het is belangrijk dat de behandeling met een middel afgemaakt wordt ondanks dat er geen symptomen meer zijn, om er zeker van te zijn dat ook de aanleg verdwenen is.
Organon §281: " Zouden zich echter in de laatste dagen nog sporen van de voormalige ziektesymptomen vertonen, dan zijn dat nog de overblijfselen van de oorspronkelijke ziekte, die dus nog niet helemaal is uitgedoofd. Die moeten dan opnieuw op de aangegeven manier met hogere dynamiseringsgraden van het middel worden behandeld."
Als de werking op de meest karakteristieke symptomen, stemming en gevoel van welbevinden afneemt, is er nog een hogere potentie of een ander middel nodig. De LM-potenties zijn mild, zodat geneesmiddelverergering niet lang kunnen duren, iets wat bij C-potenties wel het geval kan zijn. De genezing met LM moet ook volgens de Regels van Hering verlopen. Verergeringen tengevolge van het genezingsproces moeten worden afgewacht, voordat men verder gaat met herhalen.